Zie mij

Slok me niet op
jij grote wereld
Kijk mij aan
en zie mij
– haast onzichtbaar
en op kous en voeten –
door het leven gaan

Ik zie gevaren in veel dingen
waar een ander geen gevaar in ziet
en ik voel waarachtige aantrekking
bij loerend potentieel verdriet

Maar slok me toch niet op
jij grote wereld
Gun ook mij
een mooi bestaan
Geef mij de kracht
om frank en vrij
mijn eigen weg te kunnen gaan

© De vergeten aardbei

De vergeten aardbei

Dit bericht is geplaatst in Gedichten, Levensles, Pijn/verdriet met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *