Vanuit een plek vol warme zonneschijn

Lieve papa, ook al kunnen
je warme armen mij
al jaren niet meer strelen
in je hart voel ik nog steeds nabij

Nog steeds zijn er momenten
dat er tranen bij je stromen
en dat je liefst direct
heel dicht bij mij zou willen komen

Maar weet mijn lieve papa
ik liet je nooit alleen
en als je heel goed voelt
voel je mijn liefde om je heen

Veilig opgeborgen in je hart
een plek vol warme zonneschijn
wacht ik tot we ooit
weer samen zullen zijn

© De vergeten aardbei

De vergeten aardbei

Dit bericht is geplaatst in Afscheid, Gedichten met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *