Tranen

Langzaam glijdt hij omlaag
De pijn weerkaatst in de weerschijn
van zijn zuivere glinstering
Ontstaan uit helse pijn
en wederom verder
van onschuld verwijderd

Ik wil niet zien,
ik wil niet voelen
Neem mijn kennis en ervaring
want zij zijn mijn grootste vijand

Geef mij mijn onschuld terug
zodat ik weer kan geloven
Geloven in oprechtheid,
liefde en in trouw

Laat mij weer kind zijn
Levend in een wolk van
onwetendheid en oprecht geluk

Maak mijn wangen droog

© De vergeten aardbei

De vergeten aardbei

Dit bericht is geplaatst in Gedichten, Pijn/verdriet met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *