Stilte…

Stil staar ik
naar de lege plek
die jij hier achter liet

Tranen stromen
dus echt zien
doe ik het niet

Ik weet
ik moet weer verder
maar voor wie, of wat, of waar?

Het is steeds weer
die lege plek
waar ik continu naar staar

Ik voel nog
je aanwezigheid
ik voel hem heel dichtbij

En zo ben jij toch
nog steeds een beetje
aan mij zij…

© De vergeten aardbei

De vergeten aardbei

Dit bericht is geplaatst in Afscheid, Gedichten. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *