Sterk in kwetsbaarheid

Leg je hoofd neer in mijn schoot
ik laat mijn handen door je haren gaan
waardoor schimmen zullen vluchten
naar oorden onbereikbaar hier vandaan

Geef mij je hoop maar ook je angsten
ik bescherm ze in mijn veiligheid
maar geef mij ook je liefde
je warmte en geborgenheid

Mijn lippen zullen verzegelen
stille woorden, als warme deken
omdat we zonder woorden
ook elkaars taal wel zullen spreken

En als jij het durft, durf ik het ook
sterk zijn in kwetsbaarheid
ons veilig voelen bij elkaar
voor nu, voor straks, misschien altijd

…want ik vind je liever dan lief
en jij maakt mij blijer dan blij

© De vergeten aardbei

De vergeten aardbei

Dit bericht is geplaatst in Gedichten, Liefde met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *