Moe

Vandaag ben ik moe
woorden blijven hangen in mijn hoofd
en alles
waar ik ooit in heb geloofd
houdt op met te bestaan

Vandaag ben ik moe
mijn hart lijkt wel van steen
en heel even
voel ik mij geheel alleen
een moeizaam pad begaan

En dan zie ik je gezicht
stralend als de lentezon
je armen weids en groot
en mag ik mij koesteren
in de veiligheid van je schoot

Ik laat mij op
en geniet van je bescherming
je stem klinkt
vertrouwd en zacht
en vertelt mij
woorden die speciaal
voor mij zijn bedacht…

© De vergeten aardbei

De vergeten aardbei

Dit bericht is geplaatst in Gedichten, Troost met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *