Liefdeswoorden van een dichter

De dichter nam een grote teug
van zijn inspiratie
en mijmerend schreef hij
vol passie, vuur en gratie
Over bloemen, bomen
landschappen en vergezichten
zelfs over een dwarrelend blad
scheef hij de mooiste gedichten

en natuurlijk over liefde
de mooiste woorden kon hij geven
maar zo mooi hij het kon verwoorden
zo triest was zijn eigen leven
Want liefde vond alleen bestaansrecht
in zijn prachtige volle zinnen
maar in de wereld om hem heen
kon hij er weinig mee beginnen

Zijn liefdeswoorden en passionele zinnen
vonden bij de lezers pas gehoor
en menige geliefde droeg
deze gedichten met grote passie voor
Pas wanneer de woorden werden gehoord
uitgesproken oprecht en gemeend
kregen woorden de juiste lading
voor de dichter was dit vreemd

Hij vond liefde in gedicht en fles
zijn inspiratie en vertier
liters gingen er doorheen
en vloeiden terug op het papier
Het was hem nooit gelukt
te leven zonder pijn
en daarom kon hij alleen
in zijn gedichten gelukkig zijn

© De vergeten aardbei

De vergeten aardbei

Dit bericht is geplaatst in Gedichten, Pijn/verdriet met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *