Het spel

Je speelde een spel
maar de regels waren mij niet bekend
Slechts ter vermaak?
Wie zal het zeggen…
Was dat wat je voor ogen had?

Leven, gewikkeld in een leugen
Of was de leugen verfraaid
Wat was het einddoel?
Waar lag de finish?
En wie heeft er uiteindelijk gewonnen?

Of kende dit spel slechts verliezers?

Vertrouwen
Fijn geknepen in een enkel gebaar
Trots? Of kun jíj zelfs nog een
spoor van spijt ontdekken?

Ik zeg je
dat je glansrijk gewonnen hebt
“Gefeliciteerd”
Want mijn vertrouwen is
slechts als tussendoortje
door jou opgesoupeerd.

Maar het echte spel gaat nu beginnen
Te leven, met jezelf
En bij iedere blik in de spiegel
Zul jij het weten,
het zelfs in je eigen ogen kunnen zien.
De kleine overwinning van het spel
Maar gelijkertijd een levenslang litteken op je ziel

Geniet van je zege
Geniet van je kleine overwinning…
Een spel winnen, waarvan de ander de spelregels niet kent,
is niet moeilijk
Te leven met jezelf wel…

© De vergeten aardbei

De vergeten aardbei

Dit bericht is geplaatst in Gedichten, Vertrouwen met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *