Het glas was half vol

Turbulent was je leven
met bergen en dalen
het werd je gegeven
om in te verdwalen

Toch zag je steeds oevers
zelfs in de woeste zee
je hees dan de zeilen
en kreeg weer wind mee

Geen problemen maar kansen
je glas was half vol
en als het je mee zat
was niks je te dol

Wij zullen je missen
je optimistische kijk en je zoen
en vooral omdat we het nu
zonder je bulderende lach moeten doen

© De vergeten aardbei

De vergeten aardbei

Dit bericht is geplaatst in Afscheid, Gedichten. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *