De stilte en de leegte

De kamer lijkt
met leegte te zijn volgestort
waardoor je afwezigheid
steeds pijnlijk duidelijker wordt

Het lijkt alsof iemand
mijn adem heeft ontnomen
en aan mijn wangen merk ik
dat de tranen zijn gaan stromen

Waar ben je lief,
zal ik daar ook ooit mogen komen?
of bestaat een hemel
slechts alleen maar in mijn dromen?

De stilte lijkt te schreeuwen
en klinkt oorverdovend in mijn oor
ik eet, slaap, werk, terwijl ik mij afvraag
waar doe ik het nog voor?

Ik wil je horen, zien en voelen
Ik wil met je praten over duizend dingen
en ik wil niet tellen of rekening houden
met de restanten van mijn zegeningen

Waar ben je lief,
zal ik daar ook ooit mogen komen?
of bestaat een hemel
slechts alleen maar in mijn dromen?

© De vergeten aardbei

De vergeten aardbei

Dit bericht is geplaatst in Afscheid, Gedichten. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *