De dag van een vlinder

De helderblauwe vlinder
vloog in het vroege ochtendgloren
haar allereerste vlucht
over het zacht wuivende koren

De dageraad was nog maar net begonnen
toen zij aan haar eerste vlucht begon
haar plek verlatend
waar ze als rups haar vleugels spon

Misschien iets te bont gekleurd
waren haar vleugels en haar snoet
haar hart nog onbevangen
vloog ze haar toekomst tegemoet

Over het koren vloog ze heen
met haar blikveld naar benee
zoekend naar gezelschap
in een eigen bloemenzee

Fladderend van bloem naar bloem
wat wist zij van het leven
onbevangen, net bevrijd
haar onschuld opgegeven

Nog voor de rode aanschijn
lagen haar gebroken vleugels in het gras
zij had nooit kunnen proeven
hoe de smaak van nectar was…

© De vergeten aardbei

De vergeten aardbei

Dit bericht is geplaatst in Afscheid, Gedichten. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *