Blijf niet dwalen

Kom tot mij, en blijf niet dwalen
kom tot mij en neem mijn hand
want samen kunnen we de overkant bereiken
samen hand in hand

En zo zetten we de eerste stap
op schijnbaar onbegaanbare wegen
en onderweg komen we vanzelf
ergens wel een afslag tegen

Onze voetstappen te saam’
maken de mooiste wegen
en wat eerst nog onbegaanbaar leek
is gaandeweg zijn woestenij ontstegen

Het moeilijkste is slechts de eerste stap
de eerste stap van velen
want zij die gehecht zijn aan zelfstandigheid
zullen slechts met moeite hun gevoelens delen…

Zie mij slechts als tijdelijke gids
die in nederigheid haar hulp zal geven
en samen met jou zal zoeken
naar dat stukje dat tot nu toe
voor jou verborgen is gebleven…

© De vergeten aardbei

De vergeten aardbei

Dit bericht is geplaatst in Algemeen, Gedichten. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *