Appassionato

Heel zacht
streel ik in gedachte
zachte tintelingen
op je huid

sporen trekkend
van tederheid en liefde
Grenzen verleggend
die ooit zijn ontstaan
in sombere tijden

Haast onhoorbaar
fluister ik je naam
klanken die klinken
als de fijnste melodie
en onderwijl
geeft mijn hart
het ritme aan
in appassionato

© De vergeten aardbei

De vergeten aardbei

Dit bericht is geplaatst in Gedichten, Liefde met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *